Mijn geboorteplaats is Den Haag maar in Zoetermeer ben ik opgegroeid. Het oorspronkelijke gezin bestond uit vader, moeder en twee dochters, waarvan ik de jongste was.
Als kind beleefde ik de wereld anders dan andere mensen. Ik was gevoelig voor prikkels, stemmingen en sferen. Op school was ik het buitenbeentje. Eind basisschool verloor ik mijn moeder na een kort ziekbed. Mijn vader hertrouwde en we gingen door als samengesteld gezin. Dit is een ingrijpende periode geweest die impact heeft gehad op mijn persoonlijke ontwikkeling en de keuzes die ik heb gemaakt in mijn verdere leven.
Na de MAVO koos ik voor werken en leren in de zorg. Eerst in het ziekenhuis als leerling verpleegkundige en later in het verpleeghuis als leerling ziekenverzorgende. De praktijk bleek voor mij mentaal te zwaar. Vervolgens heb ik administratieve en secretariele functies gehad binnen verschillende zorginstellingen. Ook werkte ik langere tijd in de thuiszorg als huishoudelijke hulp.
Inmiddels had ik het ouderlijk huis verlaten. De behoefte aan zelfstandigheid en vrijheid was groot. Eenmaal op mijzelf werd duidelijk dat de traumatische ervaringen in mijn jeugd en jongvolwassen jaren nog verwerkt moesten worden. Dit uitte zich in fysieke en psychische klachten. Er volgde een behandeltraject met verschillende vormen van therapie. Dat was een verwarrende en emotionele tijd. De rollen waren ineens omgedraaid. Ik ging van hulpverlener naar patiënt. Tegelijkertijd bracht het mij nieuwe inzichten op het gebied van gezondheid en welzijn.
Mijn visie is nu holistisch. Bij deze benadering wordt de mens als een geheel beschouwd. Lichaam, ziel en geest staan altijd in verbinding met elkaar en kunnen niet los van elkaar functioneren. Een verstoring op het ene niveau heeft invloed op alle andere niveaus.
Daarnaast heb ik verschillende cursussen en workshops gevolgd op het gebied van bewustwording. Het innerlijk kind werk is daarvan voor mij het meest waardevolle geweest. Hiermee heb ik inzicht gekregen in eigen patronen en overtuigingen. Vanuit daar is een sterk verlangen ontstaan om vrij en authentiek te mogen leven.
Beleving van spiritualiteit is een belangrijk onderdeel in mijn leven. Maar wat is spiritualiteit nou eigenlijk? Wat valt daar allemaal onder? Is het zweverig? Om daar antwoord op te geven blijf ik dicht bij mezelf. Voor mij betekent het bewust zijn van wie ik in de kern ben. Daarbij geloof ik dat er iets bestaat, buiten onszelf, wat kracht en hoop geeft. Zelf ervaar ik het in contact met de kosmos, het universum, de natuur.
Daarnaast ben ik paranormaal gevoelig. Hiervan ben ik mij pas op latere leeftijd bewust geworden. In de beginperiode van deze gewaarwording riep dat vooral angst op. Later ben ik dit als mooi en bijzonder gaan ervaren. De gedachte dat dierbaren dichtbij zijn geeft mij een gevoel van steun en bescherming.
En tsja, zweverig of niet zweverig, dat is in mijn beleving wat je er zelf van maakt. Wanneer ik met twee voeten stevig op de aarde sta, in het hier, verbonden met de fysieke wereld om mij heen, is er voor mij niks zweverigs aan.
